Σάββατο 13 Ιουνίου 2026
Στο κατάμεστο από κόσμο Κηποθέατρο Αγρινίου, παρουσίαστηκε χθες Παρασκευή 12 Ιουνίου, μια υπέροχη μουσικοχορευτική παράσταση, υπό τον τίτλο: «Από το Βραχώρι στο Αγρίνιο» - 50 χρόνια Χορευτικό τμήμα Δήμου Αγρινίου, αφιερωμένη στην ιστορική διαδρομή και την πολιτιστική ταυτότητα της πόλης.
Επί σκηνής βρέθηκαν περίπου 350 χορευτές και 14 μουσικοί, σε μια παραγωγή που μετέτρεψε την ιστορική μνήμη σε ζωντανό βίωμα για το κοινό. Η παράσταση δεν περιορίστηκε μόνο στην αναπαράσταση του παρελθόντος, αλλά ανέδειξει την διαρκή σχέση ανάμεσα στις ρίζες και το παρόν, υπενθυμίζοντας ότι, η ταυτότητα ενός τόπου οικοδομείται μέσα από τη συνύπαρξη, την προσφυγιά, τη μετακίνηση πληθυσμών, την παράδοση και την συλλογική δημιουργία.
Παρευρέθηκαν, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Κωνσταντίνος Ζώης, οι Αντιδήμαρχοι Αγρινίου, Μαρία Παπαγεωργίου, Γεωργία Μπόκα και Πάνος Μαρνέζος, ο Πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, Ανδρέας Σκαρτσάρης, ο Σύμβουλος της Κοινότητας Αγρινίου, Βασίλης Καραμάνης, ο Πρόεδρος του «Ορφέα» Θέμης Γαμβρούλης και πάρα πολλοί συμπολίτες μας.
Ο χαιρετισμός της Αντιδημάρχου Πολιτισμού, κας Μαρίας Παπαγεωργίου:
«Αγαπητές συμπολίτισσες, αγαπητοί συμπολίτες,
Σας καλωσορίζω με ιδιαίτερη χαρά στη σημερινή εκδήλωση, μια ξεχωριστή μουσικοχορευτική παράσταση αφιερωμένη στην ιστορική διαδρομή και την πολιτιστική ταυτότητα του Αγρινίου μας. Μια παράσταση που δεν αποτελεί απλώς ένα καλλιτεχνικό γεγονός, αλλά μια ζωντανή συνάντηση με τις ρίζες μας και την πορεία που ακολούθησε αυτός ο τόπος μέχρι να διαμορφώσει τη σύγχρονη φυσιογνωμία του.
Η αποψινή βραδιά αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς συμπίπτει με τη συμπλήρωση πενήντα χρόνων από την ίδρυση του Λαογραφικού - Χορευτικού Τμήματος του Δήμου Αγρινίου.
Το τμήμα ιδρύθηκε το 1976, έναν χρόνο πριν από τη δημιουργία του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αγρινίου, αποτελώντας την πρώτη πολιτιστική δομή της μεταπολιτευτικής περιόδου στον Δήμο μας.
Από τότε μέχρι σήμερα, χιλιάδες παιδιά, νέοι και ενήλικες πέρασαν από τις τάξεις του, γνωρίζοντας τον πλούτο της ελληνικής παράδοσης και συμμετέχοντας σε ένα μεγάλο χοροστάσι που συνεχίζει να ενώνει τις γενιές Αγρινιωτών.
Μέσα από τη διδασκαλία των χορών, τη μελέτη των εθίμων και τη βιωματική επαφή με τη λαϊκή μας κληρονομιά, το τμήμα συνέβαλε καθοριστικά στη διατήρηση και τη μεταφορά της πολιτιστικής μνήμης του τόπου μας.
Το Αγρίνιο φίλοι και φίλες δεν είναι μόνο οι δρόμοι, τα κτίρια και οι γειτονιές του. Είναι οι άνθρωποί του, οι ιστορίες που μεταφέρθηκαν από γενιά σε γενιά, οι αγώνες, οι μετακινήσεις πληθυσμών, οι προσφυγικές διαδρομές και οι πολιτισμικές συναντήσεις που διαμόρφωσαν τη σημερινή του ταυτότητα.
Η αποψινή παράσταση επιχειρεί να αφηγηθεί ακριβώς αυτή τη διαδρομή. Από το ιστορικό Βραχώρι μέχρι το σύγχρονο Αγρίνιο, από τις παλιές κοινότητες που έζησαν και δημιούργησαν εδώ, μέχρι τους ανθρώπους που έφτασαν από διαφορετικές γωνιές του ελληνισμού και άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στην κοινωνική και πολιτιστική εξέλιξη της πόλης.
Η πενηντάχρονη πορεία του Λαογραφικού - Χορευτικού Τμήματος δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς τη διαχρονική στήριξη της τοπικής κοινωνίας και τη σταθερή φροντίδα όλων των δημοτικών αρχών της μεταπολίτευσης. Κάθε δημοτική αρχή αναγνώρισε τη σημασία αυτού του θεσμού και συνέβαλε, με τον δικό της τρόπο, στη διατήρηση και την ανάπτυξή του. Χάρη σε αυτή τη συλλογική προσπάθεια, το τμήμα εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θεσμούς της περιοχής και στον καλύτερο πρεσβευτή του Δήμου Αγρινίου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Θέλω να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες στους συλλόγους που συμμετέχουν τιμητικά στη σημερινή εκδήλωση, εκπροσωπώντας σημαντικά κομμάτια της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας.
Η παρουσία των Αγραφιωτών Σαρακατσαναίων, των Μικρασιατών Προσφύγων, των Ποντίων, των Κρητών και των Πραμαντιωτών υπενθυμίζει ότι η ταυτότητα του Αγρινίου οικοδομήθηκε μέσα από τη συνάντηση διαφορετικών παραδόσεων, εμπειριών και πολιτισμών. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στους περίπου 350 χορευτές και στους 14 μουσικούς που συμμετέχουν στη σημερινή παραγωγή, καθώς και σε όλους τους συντελεστές που εργάστηκαν με αφοσίωση για την πραγματοποίησή της.
Με το ταλέντο, τη γνώση και το μεράκι τους μετατρέπουν την ιστορική μνήμη σε τέχνη και την τέχνη σε βίωμα, αποδεικνύοντας ότι ο πολιτισμός παραμένει μια ζωντανή δύναμη που ενώνει ανθρώπους και γενιές. Στο πλαίσιο των εορτασμών της 11ης Ιουνίου, η αποψινή εκδήλωση αποτελεί μια υπενθύμιση ότι ο πολιτισμός δεν είναι μόνο η διατήρηση του παρελθόντος. Είναι ένας διαρκής διάλογος ανάμεσα σε όσα παραλάβαμε και σε όσα οφείλουμε να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές. Είναι η γέφυρα που συνδέει τη μνήμη με το μέλλον και διατηρεί ζωντανή την ταυτότητα του τόπου μας. Σας ευχαριστώ θερμά και σας εύχομαι να απολαύσετε αυτή τη μοναδική βραδιά!» τόνισε η κα Παπαγεωργίου.
Ο παρουσιαστής της εκδήλωσης Μπάμπης Τσιάμης, ανέφερε τα εξής:
Από παράδοση όλες οι δημοτικές αρχές της πόλης από την ίδρυσή της μέχρι και σήμερα πρόσφεραν σημαντικές υπηρεσίες στον πολιτισμό. Θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ απόψε στους Δημάρχους της μεταπολίτευσης, οι οποίοι συνδέονται άμεσα με την ανάπτυξη και την εξαιρετική λειτουργία του Λαογραφικού Τμήματος του Δήμου Αγρινίου.
Οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στους:
Στέλιο Τσιτσιμελή, επί δημαρχίας του οποίου ιδρύθηκε το Λαογραφικό - Χορευτικό Τμήμα του Δήμου Αγρινίου το 1976, στους Γιάννη Βαϊνά, Θύμιο Σώκο, Παύλο Μοσχολιό και φυσικά στον σημερινό Δήμαρχο, Γιώργο Παπαναστασίου, ο οποίος συνεχίζει να στηρίζει με πολλούς τρόπους την λειτουργία μας.
Απόψε όμως αποφασίσαμε να τιμήσουμε τους ανθρώπους εκείνους που σήκωσαν στους ώμους τους το βάρος της καθημερινής διαχρονικής λειτουργίας του τμήματος, μοιραστήκαμε μαζί τους χαρές, αγωνίες και επιτυχίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και που έμαθαν ότι ο πολιτισμός είναι ένα διαρκές στοίχημα το οποίο ούτε κερδίζεται ούτε κατακτιέται, αλλά βιώνεται μόνο.
Τιμήθηκαν οι:
Οι πρώτοι δάσκαλοι του χορευτικού Δημήτρης Καρακώστας και
Νίκος Παπαγιάννης, το βραβείο παρέλαβε η σύζυγός του κα Ιουλιέτα Βλάμη
Θα ήταν παράλειψή μας να μην αναφερθούμε απόψε στην μεγάλη προσφορά της αείμνηστης Μαρίας Μπριζόλα, την πρώτη υπεύθυνη του τμήματος.
Την τιμητική διάκριση μνήμης για τον Θανάση Κιτσάκη, ο οποίος ηγήθηκε του Πνευματικού Κέντρου Αγρινίου για πολλά χρόνια, παρέλαβε η κόρη του κα Κατερίνα Κιτσάκη.
Ο κ. Χρήστος Σερίφης,
Ο αείμνηστος Θωμάς Χαρδαλιάς,
Η κα Ντίνα Κατσαρή,
Η κα Ευαγγελία Κραβαρίτη
Μέσα από εικόνες, ήχους και βιώματα, η παράσταση ανέδειξε τις διαφορετικές κοινότητες που συναντήθηκαν στην περιοχή, τις μνήμες που μεταφέρθηκαν από γενιά σε γενιά και τη διαδικασία μέσα από την οποία διαμορφώθηκε η σημερινή κοινωνική και πολιτιστική φυσιογνωμία της πόλης του Αγρινίου.
Τιμητικά συμμετείχαν με αντιπροσωπευτικές ομάδες, ο Σύλλογος Αγραφιωτών Σαρακατσαναίων Νομού Αιτωλοακαρνανίας, ο Σύλλογος Μικρασιατών Προσφύγων Νομού Αιτωλοακαρνανίας, ο Παγκρήτιος Σύλλογος Νομού Αιτωλοακαρνανίας, ο Σύλλογος Ποντίων Νομού Αιτωλοακαρνανίας «Δημήτρης Ψαθάς» και ο Σύλλογος Πραμαντιωτών Αγρινίου, εκπροσωπώντας διαφορετικές πολιτισμικές διαδρομές που άφησαν το αποτύπωμά τους στην περιοχή.
Την καλλιτεχνική επιμέλεια είχε ο Χοροδιδάσκαλος, Φάνης Τσιάμης, ενώ τον συντονισμό της παραγωγής είχαν, η Κατερίνα Μαυρίκα, η Μάρια Κοντογιάννη και ο Μιχάλης Γκέκας. Τα κείμενα και τη σκηνοθεσία υπέγραφε η Γεωργία Πούτα. Την διδασκαλία των χορών επιμελήθηκαν οι, Φάνης Τσιάμης, Μάρια Κοντογιάννη, Κατερίνα Μαυρίκα, Γεωργία Πούτα και Δημήτρης Στεφανάτος.
Τη μουσική συνοδεία της βραδιάς ανέλαβε πολυμελές σχήμα καταξιωμένων μουσικών, οι οποίοι απέδωσαν ζωντανά μουσικές παραδόσεις από διαφορετικές γωνιές του ελληνισμού, δίνοντας ιδιαίτερο χρώμα και αυθεντικότητα στην εξέλιξη της παράστασης.
Συμμετείχαν οι μουσικοί: Ηλίας Πλαστήρας (κλαρίνο, φλογέρα, φωνή), Γιώργος Γκόγκος (βιολί), Δημήτρης Διαμαντής (λαούτο, φωνή), Διονύσης Ζώης (κρουστά), Βαγγέλης Τσαγανός (κρουστά), Θοδωρής Κουτσουπιάς (κιθάρα, φωνή), Θωμάς Μπαρμπάκης (μπουζούκι), Νίκος Παπαδογιώργος (ακορντεόν), Κατερίνα Μαυρίκα (φωνή), Παναγιώτης Στεφανίδης (ποντιακή λύρα, αγγείο, φωνή), Μαριάννα Παπακωστοπούλου (σαντούρι), Γεωργία Παπακωστοπούλου (φωνή), Αντώνης Τσορμπανάκης (κρητικό λαούτο, φωνή) και Ιγνάτιος Κορδώνης (κρητική λύρα, φωνή).
Η εκδήλωση ήταν ενταγμένη στο πλαίσιο των επετειακών εορτασμών της 11ης Ιουνίου 1821 και θα λέγαμε ότι, αποτέλεσε μια συλλογική εμπειρία μνήμης, πολιτισμού και συμμετοχής, αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο οι παραδόσεις και οι διαφορετικές καταβολές εξακολουθούν να συνομιλούν με το παρόν και να διαμορφώνουν το μέλλον του τόπου.
