Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026
Στο Δημοτικό Σχολείο Καλυβίων Αγρινίου, πραγματοποιήθηκε το πρωί της Παρασκευή 12 Ιουνίου μια ιδιαίτερα συγκινητική καλοκαιρινή γιορτή, με τραγούδια, θεατρικό δρώμενο και αποχαιρετιστήριους λόγους για μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Το πρόγραμμα:
1. Τραγούδια από την Α' και Β' τάξη:
"Ν' αγαπάς"
"Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο"
"Άσπρα καράβια"
(Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί: Κουτσουπιά Ε., Σκάρλου Α., Λιάτσος Γ., Δημητρακόπουλος Θ.)
2. Θεατρικό από τη Δ' τάξη με τίτλο Καλοκαιρινή μπουγάδα"
(Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί: Γρηγοροπούλου Μ., Ζορμπαλάς Σ.)
3. Θεατρικό από τις τάξεις Γ', και Ε' με τίτλο "Σχολική τάξη"
(Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί : Κουκουράβα Ι., Κόντου Φ., Ζαλοκώστα Α.)
4. "Αναμνήσεις" από την ΣΤ' τάξη, αποχαιρετισμός
(Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί: Μακρή Κ., Κουκουράβα Ι.)
5. Απονομή βραβείων και επαίνων etwinning
Ιδιαιτέρως θερμά ήταν τα λόγια της Διευθύντριας του σχολείου κας Νεκταρίας Μέρδη, τόσο για τα παιδιά τα οποία από την επόμενη χρονιά θα φοιτήσουν στο Γυμνάσιο, όσο και για την αποχώρηση λόγω συνταξιοδότησης, από την εκπαιδευτική δράση του δασκάλου κ. Σωτήρη Ζορμπαλά. Ανέφερε συγκεκριμένα η κα Μέρδη:
«Σήμερα η μέρα έχει μια γλυκιά μελαγχολία για το σχολείο μας. Εκτός από τα παιδιά της έκτης αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο που δεν υπήρξε απλά ένας δάσκαλος, αλλά η ψυχή του συλλόγου μας.
Στα τρία χρόνια που έχω την τιμή να είμαι Διευθύντριά σου, Σωτήρη, η συνεργασία μας ήταν άψογη. Για μένα, όμως, και για όλους μας εδώ, υπήρξες πάνω από όλα ένας αληθινός φίλος. Ένας άνθρωπος με ανοιχτή αγκαλιά, πάντα πρόθυμος να βοηθήσει, να ακούσει και να δώσει την πιο σοφή συμβουλή με το χαρακτηριστικό σου χιούμορ.
Για τους νεότερους συναδέλφους, αλλά και για μένα την ίδια, αποτελείς το απόλυτο πρότυπο. Μας έδειξες στην πράξη τι σημαίνει να αγαπάς το λειτούργημά σου, να σέβεσαι τον μαθητή και να διατηρείς το μεράκι σου ζωντανό μέχρι την τελευταία μέρα της καριέρας σου.
Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου η νέα αυτή σελίδα της ζωής σου να είναι γεμάτη υγεία, ξεκούραση, όμορφες στιγμές με την οικογένειά σου και νέα ταξίδια. Οι πόρτες αυτού του σχολείου και οι καρδιές μας θα είναι πάντα ανοιχτές για σένα. Σωτήρη, σε ευχαριστούμε για όλα. Θα μας λείψεις πολύ!»
Φανερά συγκινημένος και ο κ. Ζορμπαλάς, ευχαρίστησε και αυτός με τη σειρά του, τους συναδέλφους του εκπαιδευτικούς, τους μαθητές του, καθώς και τους γονείς, για την γόνιμη και εποικοδομητική συνεργασία που είχαν όλα τα χρόνια που υπηρέτησε στο σχολείο Καλυβίων. Ανέφερε συγκεκριμένα:
«Μαζεύω τα σύνεργα μου: όραση, ακοή, γεύση, όσφρηση, αφή, μυαλό. Βράδιασε πια, τελεύει το μεροκάματο… Όχι γιατί κουράστηκα να δουλεύω, δεν κουράστηκα, μα ο ήλιος βασίλεψε… Ρίχνω στερνή ματιά γύρω μου· ποιόν να αποχαιρετήσω; τι ν' αποχαιρετήσω;…» δανειζόμενος τα λόγια του Ν. Καζαντζάκη.
Ένα ταξίδι εκπαιδευτικής πορείας τριαντα εφτά χρόνων, με τελευταίο σταθμό το Δημοτικό Σχολείο Καλυβίων, ολοκληρώνεται. Συναισθήματα ανάμεικτα: χαράς, συγκίνησης, ευγνωμοσύνης. Εκατομμύρια εικόνες χορεύουν μπροστά μου με ήχους που τελαλίζουν τη χαρά τους. Ένα ταξίδι - γιορτή, γεμάτο εμπειρίες, χαρές, ενθουσιασμό, δημιουργικότητα, συνεργασία, φιλίες, αγάπη, αγωνίες και αγώνες. Εικόνες που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα βιβλίο, αναμνήσεων.
Το ταξίδι ξεκίνησε το 1988 από το Δημοτικό Καστρακίου Ευρυτανίας, συνεχίστηκε σε σχολεία της Αθήνας, Περιστερίου, Ηλιουπόλεως και Αλίμου, Αιτωλοακαρνανίας, με σημαντικούς σταθμούς το 1ο Δημοτικό Αγρινίου, το Δημοτικό Καστρακίου Αιτωλοακαρνανίας, το Δημοτικό Δοκιμίου και τέλος το σχολείο της καρδιάς μου, το Δημοτικό Σχολείο Καλυβίων. Τύχη αγαθή που συμπορεύτηκα με συναδέλφους αξιόλογους, δοτικούς, πρωτοπόρους, μα πάνω απ ́ όλα ανθρώπους.
Στο ταξίδι αυτό πρωταγωνιστές οι μικροί μαθητές με τα φωτεινά και χαμογελαστά προσωπάκια, γεμάτα τρυφερότητα, αυθορμητισμό, σκανδαλιάρικη διάθεση, με τα αθώα παιδικά ματάκια να κρέμονται από τα χείλη σου…
Αγαπητοί γονείς σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σας. Να χαίρεστε τα βλαστάρια σας. Παράκληση στηρίξτε τους εκπαιδευτικούς του σχολείου μας μας. Σταθείτε δίπλα τους. Το χρειάζονται στα δύσκολα χρόνια που έρχονται.
Αυτό το ταξίδι ευλογημένο με αγαστή συνεργασία και αρμονική συμπόρευση με την αγαπητή φίλη, συνταξιδιώτισσα Διευθύντρια, Νεκταρία Μέρδη. Νεκταρία σε ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη. Συνάδελφοί μου του Δημοτικού Καλυβίων, πολύτιμοι συνεργάτες και στερνοί συνταξιδιώτες. Αγαπημένες και αγαπημένοι συνάδελφοι. Καθημερινά εισέπραττα την αφειδώλευτη αγάπη σας μέσα από τη ματιά σας και το χαμόγελό σας.
Συνάδελφοι μου, κάθε στιγμή μας και γιορτή. Γιορτή το μάθημα, γιορτή η συνεργασία μας, το ποτηράκι που τσουγκρίζαμε, γιορτή. Γιορτή όμως και τα δύσκολα, χάρη στη στήριξη, την συμπαράστασή σας και το ομαδικό πνεύμα. Συνάδελφοί μου αντάμα πορευτήκαμε, οραματιστήκαμε, δημιουργήσαμε και γευτήκαμε τις χαρές που μας έδωσε η παιδική αγνότητα, ο αυθορμητισμός και το ζύμωμα με τα όνειρα. Θερμά σας ευχαριστώ υποκλινόμενος. «Άξιζε να υπάρξουμε για να συναντηθούμε!»
Ο ήλιος ανατέλλει. Το τραγούδι αέναο στον Αχελώο έχει αρχίσει… Σαν μουσική, μακρινή, που σιγοσβήνει. Σηματοδοτεί το τέλος μιας πορείας και την ανατολή μιας άλλης. «Άξιον εστί το τίμημα.
Όλους τους συνταξιδιώτες, σας ευχαριστώ! Σας ευγνωμονώ! Σας αγαπώ!».
«Δεν θα μετρήσεις τον δάσκαλο με δείκτες, ρουμπρίκες και δράσεις… Μον’ θα τον μετρήσεις απ’ τις σπίθες στα μάτια των παιδιών όταν ακούν τα’ όνομά του...»
Αυτός ο στίχος που ανέφερε η εκπαιδευτικός Μαρία Γρηγοροπούλου, συμπυκνώνει με τον πιο όμορφο τρόπο την ουσία της πραγματικής διδασκαλίας. Ένας αληθινός δάσκαλος δεν μετριέται με τυπικές διαδικασίες ή αριθμητικούς δείκτες, αλλά με το αποτύπωμα που αφήνει στις ψυχές των μαθητών του και την έμπνευση που τους γεννά.
Επίσης αποχαιρετιστήριο λόγο απεύθηνε και η δασκάλα κα Κατερίνα Μακρή, για τους μαθητές της έκτης τάξης.
Καλό καλοκαίρι!
