Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026
Μια νέα φιλανθρωπική δομή της τοπικής μας Εκκλησίας εγκαινίασε την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός. Πρόκειται για το Σπίτι Γαλήνης Χριστού του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος Αγρινίου.
Το πρωί της Κυριακής των Απόκρεω ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στην Ακολουθία του Όρθρου και προεξήρχε στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος. Μαζί του συλλειτούργησαν ο Προϊστάμενος του Ιερού Ναού και Αρχιερατικός Επίτροπος Αγρινίου, Αρχιμ. Νεκτάριος Τριάντης, ο Πρωτοπρ. Γεώργιος Τριανταφυλλάκης, ο Πρωτοπρ. Κωνσταντίνος Σουλιώτης, ο Πρωτοπρ. Νεκτάριος Καττής, ο Αρχιδιάκονος Δημήτριος Λαγούδης, οι Ιεροδιάκονοι Ιγνάτιος Γοργολίτσας, Σωκράτης Σχίζας και Βαρθολομαίος Κοσμάς.
Τα Ιερά Αναλόγια διηκόνησαν χοροί ιεροψαλτών, υπό την διεύθυνση του Πρωτοψάλτου κ. Θεοδώρου Αυγούλη και του Λαμπαδαρίου κ. Γεωργίου Γαρουφαλή.
Κατά το κήρυγμά του ο Μητροπολίτης κ. Δαμασκηνός αναφέρθηκε στην ευαγγελική περικοπή της μελλούσης κρίσεως και συνέχισε την ανάλυση της Θείας Λειτουργίας που πραγματεύεται στα φετινά κυριακάτικα κηρύγματα.
Ανέφερε τα εξής: «Βρισκόμαστε ήδη στην τρίτη Κυριακή του Τριωδίου και προετοιμαζόμαστε, ώστε να εισέλθουμε στο τελευταίο στάδιο πνευματικής προετοιμασίας, εν όψει της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος, των Παθών και της Αναστάσεως του Κυρίου μας. Από τώρα όμως, οι Ιερές Ακολουθίες και τα Αναγνώσματα μας καλούν σε μια περισυλλογή, σε μια βύθιση στον εσώτερο εαυτό μας, σε μια αυτοκριτική που θα ανοίξει διάπλατα τον δρόμο προς την μετάνοια.
Κοιτάξτε, όμως, πόσο σοφά η Εκκλησία προσπαθεί να κρατήσει μέσα μας τις ισορροπίες. Ενώ η περίοδος αυτή μας καλεί σε μια σταδιακή απομόνωση από τις καθημερινές μέριμνες και τις ανούσιες συναναστροφές, η σημερινή Κυριακή μας υπενθυμίζει πως στην ζωή μας υπάρχει και ο «άλλος», ο πλησίον, ο συνάνθρωπος.
Σήμερα, τόσο η Ευαγγελική όσο και η Αποστολική περικοπή προβάλλουν τον συνάνθρωπό μας ως βασικό πρωταγωνιστή. Τί είναι όμως αυτό που τον κάνει τόσο σημαντικό στην ζωή μας;
Ο συνάνθρωπος, αδελφοί μου, είναι αυτός προς τον οποίο θα εξωτερικεύσουμε αυτά που κρύβει η καρδιά μας. Δεν είναι λίγες οι φορές που η εικόνα που σχηματίζουμε για τον εαυτό μας δεν είναι αληθινή. Υπάρχει πιθανότητα, η προσευχή ή η κατάνυξη, ιδιαίτερα κατά τις ημέρες αυτές, να μας οδηγήσουν σε μια απλή εσωτερική ηρεμία, την οποία συγχέουμε με μια ανώτερη πνευματική κατάσταση. Το συναίσθημα αυτής της γαλήνης δεν είναι αξιόπιστο. Εκεί που πραγματικά αποκαλύπτεται η εσωτερική μας ποιότητα και η αληθινή πνευματική μας κατάσταση είναι η συμπεριφορά απέναντι στον διπλανό μας. Δεν είναι λίγες οι φορές που χάνουμε την εσωτερική μας νηνεμία εξ αιτίας ασήμαντων αφορμών που μας προκαλεί η συμπεριφορά του άλλου. Από την μια στιγμή στην άλλη, φτάνουμε σε καταστάσεις ταραχής και οργής εξ αιτίας ανούσιων γεγονότων, τα οποία, με οδυνηρό τρόπο, μας αποκαλύπτουν τις αληθινές πνευματικές αντοχές μας.
Γι’ αυτό και τα σημερινά αναγνώσματα μας καλούν να δώσουμε προτεραιότητα στις σχέσεις μας και, μέσω αυτών, να εξασκηθούμε στην έμπρακτη αγάπη, μακριά από τις παγίδες που μας στήνει ο ίδιος μας ο εαυτός.
Το σημερινό Ευαγγέλιο είναι αυστηρό. Η παραβολή της Μέλλουσας Κρίσης, την οποία προ ολίγου ακούσαμε, προειδοποιεί πως η αληθινή σχέση με τον Θεό περνάει μέσα από την σχέση με τον συνάνθρωπο μας. Ο Θεός είναι αγάπη και περιμένει να μας συναντήσει όταν ξεπεράσουμε τον εαυτό μας και κάνουμε τον πόνο του αδελφού μας δικό μας πόνο. Ο Χριστός επιθυμεί να οδηγήσει τον άνθρωπο κοντά του, μέσα, όμως, από το άνοιγμα της καρδιάς προς τον πλησίον και την προτεραιότητα της ανθρώπινης σχέσης, αντί μιας επιφανειακής ευσέβειας, αποκομμένης από την αγάπη.
Αλλά και Απόστολος Παύλος, στην σημερινή Αποστολική περικοπή, τοποθετεί την αγάπη προς τον αδελφό μας πάνω από την άσκηση και την νηστεία. Βεβαίως και δεν απορρίπτει την ασκητική ζωή. Μας διδάσκει, όμως, πως αυτή, δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά άθλημα αυταπαρνήσεως και αγάπης στον διπλανό μας. Με την άσκηση μαθαίνουμε να περιορίζουμε το θέλημά μας, τελικός σκοπός είναι όμως η διεύρυνση της καρδιάς μας, ώστε να χωρέσει το θέλημα του άλλου. Αυτός είναι ο δρόμος της αληθινής ειρήνης, την οποία τόσο στερείται η σημερινή κοινωνία μας.
Διψάμε για ειρήνη στις σχέσεις μας με τον συνάνθρωπό μας. Γι’ αυτό και κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, αμέσως μετά την ευχή της προσκομιδής, ο ιερέας, για μια ακόμα φορά, μας ευλογεί μπροστά στην Ωραία Πύλη, λέγοντας: «Ειρήνη πάσι», δηλαδή «Αδελφοί μου, όλοι σας να βρείτε την αληθινή ειρήνη και να συμφιλιωθείτε με όλους».
Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας διδάσκει πως η συμφιλίωση με τους συνανθρώπους μας, ανοίγει τον δρόμο της συμφιλιώσεως και με τον Θεό. Ο Θεός της αγάπης δεν είναι δυνατόν να προσεγγιστεί από μια ψυχή βυθισμένη στην εχθρότητα και το μίσος προς τον συνάνθρωπο. Ο άνθρωπος, στις διαρκείς συγκρούσεις με τον εαυτό του, δεν μπορεί να συναντήσει τον Θεό, διότι κινείται σε άλλο «μήκος κύματος» από εκείνο του Δημιουργού του.
Όταν όμως η συμφιλίωση και η ειρήνη με τον συνάνθρωπο πλημμυρίζει την ψυχή, ο άνθρωπος συντονίζεται μυστικά με τον Υιό και Λόγο του Θεού, με αποτέλεσμα, η καρδιά του να απολαμβάνει πλέον την δική Του γαλήνη και μακαριότητα.
Αλλά και οι πιστοί, το ίδιο εύχονται για τον ιερέα, απαντώντας: «Και τω πνεύματί σου», δηλαδή, «Προσευχόμαστε και εμείς, ώστε και εσύ, πάτερ, να γευτείς την ίδια ειρήνη μέσα σου».
Η ειρήνη είναι η μητέρα όλων των αγαθών. Είναι το στήριγμα της χαράς. Είναι αυτή που ανοίγει τον δρόμο στην αληθινή αγάπη. Αυτό διδάσκει ο Ιερός Χρυσόστομος και ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, τοποθετεί την προτροπή της αγάπης αμέσως μετά την ευχή της ειρήνης. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Θεία Λειτουργία που τελούμε, αποτελεί δική του θεόπνευστη πνευματική δημιουργία.
Ο ιερέας έχει παραμείνει μπροστά στην Ωραία Πύλη και αμέσως μετά, τον ακούμε να λέει: «Αγαπήσωμεν αλλήλους, ίνα εν ομονοία ομολογήσωμεν», δηλαδή, «Πριν ομολογήσουμε την κοινή μας πίστη, ας ενωθούν, μέσω της αγάπης, οι καρδιές μας».
Ακριβώς στο σημείο αυτό, σύμφωνα με μια συνήθεια που εντοπίζεται στα πρώτα κιόλας αποστολικά χρόνια, πραγματοποιείται ο ασπασμός της ειρήνης. Κατά την εποχή εκείνη, οι κληρικοί ασπάζονταν ο ένας τον άλλον, οι λαϊκοί άνδρες τους λαϊκούς και οι γυναίκες τις γυναίκες. Με το πέρασμα των αιώνων, ο ασπασμός περιορίστηκε μόνον στο «Ιερό Βήμα», μεταξύ των κληρικών. Ίσως, στο σημείο αυτό, η Εκκλησία μας να στερήθηκε μια αγαπητική και συγχρόνως βαθιά συμβολική χειρονομία. Διότι, ο ασπασμός, το «άγιο φίλημα» όπως θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε, έρχεται να εκφράσει την ένωση των καρδιών και να δώσει στην αόρατη αγάπη την δυνατότητα να εκφραστεί με μια ορατή βαθιά ανθρώπινη σωματική έκφραση. Με υπέροχο τρόπο, ο Ιερός Χρυσόστομος αποκαλύπτει την βαθιά πνευματική διάσταση του ασπασμού. Ο ασπασμός του αδελφού μας, αναφέρει, αποτελεί ουσιαστικά ασπασμό του Ναού του Αγίου Πνεύματος, αφού, ως τέτοιον χαρακτηρίζει ο Απόστολος Παύλος τον άνθρωπο (Α Κορ. 6:19, Πατρολογία J.P. Migne 61, 606-7).
Μέσα από αυτή την αδελφική σχέση μεταξύ όλων των πιστών, που εκπληρώνουν την επιθυμία του Χριστού να γίνουμε όλοι ένα (Ιω, 17:21), οι πιστοί είναι έτοιμοι να ομολογήσουν, σε πλήρη αρμονία νου και καρδιάς, την κοινή πίστη τους προς την Αγία Τριάδα. Ο Ιεροψάλτης εκφράζει με την φωνή του τον ήχο της ψυχής όλων και ομολογεί: «Πατέρα, Υιόν και Άγιο Πνεύμα, Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον».
Η σημερινή Κυριακή, μέσω του Ευαγγελίου και του Αποστόλου, θέτει ως απαραίτητη προϋπόθεση της σχέση μας με τον Θεό, την ειρήνη και την αγάπη που πρέπει να επικρατήσουν μεταξύ όλων μας, κληρικών και λαϊκών. Αυτή η προϋπόθεση, όμως, επαναλαμβάνεται και επιβεβαιώνεται σε κάθε Θεία Λειτουργία. Μέσα σε αυτήν, δεν είναι τυχαίο πως η ειρήνη είναι μία από τις πλέον επαναλαμβανόμενες λέξεις.
Η περίοδος του Τριωδίου και της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής που πλησιάζει, μας καλεί σε αυτογνωσία, αυτοκριτική και μετάνοια. Ας βρούμε, όμως, το θάρρος να μετρήσουμε τις πνευματικές μας δυνάμεις με κριτήριο την ποιότητα της σχέσεώς μας με τους αδελφούς μας. Αποκομμένοι από αυτούς, η αγάπη, όσο και αν την ποθούμε, όσο και αν νομίζουμε πως την αισθανόμαστε, θα μείνει «ορφανή», χωρίς αποδέκτες και θα υποβιβαστεί σε ένα απλό συναίσθημα, το οποίο θα διαλυθεί με την πρώτη δυσκολία και την παραμικρή ενόχληση.
Ας καλλιεργήσουμε την αληθινή αγάπη προς τον διπλανό μας. Ας διανοίξουμε με την συμπεριφορά μας, δρόμους συμφιλιώσεως και ειρήνης μέσα στην κοινωνία μας. Είναι ο μόνος τρόπος να βρεθούμε στην αγκαλιά του Θεού Πατέρα μας, ο Οποίος περιμένει να μας υποδεχθεί όλους ειρηνευμένους, ενωμένους, και αγαπημένους».
Αμέσως μετά την Θεία Λειτουργία, στην αίθουσα, όπου στεγάζεται το Σπίτι Γαλήνης Χριστού της Ενορίας, πλησίον του Ιερού Ναού, ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός τέλεσε τον Αγιασμό των Εγκαινίων, παρουσία του Δημάρχου Αγρινίου κ. Γεωργίου Παπαναστασίου, ο οποίος απηύθυνε χαιρετισμό, των εκπροσώπων των τοπικών αρχών και πολλών ενοριτών.
Κατά την προσφώνησή του, ο Προϊστάμενος του Ιερού Ναού, Αρχιμ. Νεκτάριος Τριάντης ανέφερε μεταξύ άλλων: «Η Εκκλησία μας ακολουθώντας το παράδειγμα του Κυρίου μας, Ιησού Χριστού δεν περιορίζεται μόνο στον λόγο, αλλά εκφράζει την πίστη μέσα από την πράξη. Η αγάπη προς τον συνάνθρωπο δεν είναι απλώς μια ηθική προτροπή είναι εντολή ζωής. “Επείνασα και εδώκατέ μοι φαγείν” μας υπενθυμίζει η σημερινή ευαγγελική περικοπή της μελλούσης κρίσεως, καλώντας μας να αναγνωρίσουμε στο πρόσωπο του αδελφού μας τον ίδιο τον Χριστό.
Η αγάπη προς όλους τους ανθρώπους, μάλιστα προς τους δυστυχείς και πτωχούς, είναι η αληθής αρετή και συνθήκη απαραίτητος της κληρονομίας τον επουρανίων και αφθάρτων αγαθών. Η αγάπη ανυψώνει τον άνθρωπο και τον καθιστά τέλειο και άξιο της αιωνίου ζωής.
Σε μια εποχή δοκιμασιών και ανασφάλειας για πολλές οικογένειες. η Εκκλησία καλείται να γίνει καταφύγιο ελπίδας. Με την καθοδήγηση και την πατρική μέριμνα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας, η Ενορία μας επιδιώκει να σταθεί δίπλα σε κάθε άνθρωπο που δοκιμάζεται, χωρίς διακρίσεις και χωρίς όρους. Το Σπίτι Γαλήνης Χριστού της Ενορίας μας δεν αποτελεί απλώς μια κοινωνική δομή. Είναι προέκταση της Θείας Λειτουργίας στην καθημερινότητα. Είναι το τραπέζι της αγάπης, που συνεχίζεται έξω από το Ναό. Εδώ, δεν θα προσφέρεται μόνο τροφή για το σώμα, αλλά και παρηγοριά για την ψυχή, σεβασμός, αξιοπρέπεια και ανθρώπινη ζεστασιά».
Ο π. Νεκτάριος ευχαρίστησε ονομαστικά όλους τους εθελοντές, δωρητές και όλους όσοι εργάστηκαν με αυταπάρνηση για την πραγματοποίηση και την λειτουργία αυτού του έργου, τονίζοντας, ότι «το Συσσίτιο αυτό είναι καρπός συλλογικής προσπάθειας και ζωντανή απόδειξη, ότι όταν η πίστη συναντά την αγάπη γεννιούνται έργα ουσίας».
Ιδιαιτέρως ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, λέγοντας ότι «ήσασταν εξαρχής ο εμπνευστής και οραματιστής αυτής της φιλανθρωπικής δράσεως. Σας ευχαριστούμε για τη στήριξή σας, την καθοδήγηση, την αγάπη και την εμπιστοσύνη σας καθ’ όλη τη διάρκεια της εδώ Ποιμαντορίας σας. Ζητούμε την ευχή και την ευλογία σας, ώστε το έργο αυτό να στερεωθεί, να καρποφορήσει και να αποτελέσει διαρκή πηγή ανακούφισης για τους εμπερίστατους αδελφούς μας».
Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Δαμασκηνός, κατά την ομιλία του ανέφερε: «Δοξάζουμε τον Θεό, γιατί σήμερα, μας προσφέρει την μεγάλη χαρά να εγκαινιάζουμε το τρίτο, κατά σειρά, Σπίτι Γαλήνης Χριστού της πόλεως του Αγρινίου και το τέταρτο σε ολόκληρη την τοπική μας Εκκλησία». Αναφέρθηκε στην μέχρι σήμερα λειτουργία των Σπιτιών Γαλήνης Χριστού στην Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου και στην Ενορία του Αγίου Δημητρίου Αγρινίου, στην δημιουργία του Σπιτιού Γαλήνης Χριστού της Ενορίας του Αγίου Αντωνίου Αγρινίου και τόνισε ιδιαίτερα, ότι «κάθε Ενορία πρέπει να διαθέτει έναν έμπρακτο τρόπο να αποδεικνύει την αγάπη του Χριστού που κηρύττει με τις ιεραποστολικές της δράσεις και που ιερουργεί με το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας».
Ευχαρίστησε και συνεχάρη τον π. Νεκτάριο Τριάντη, Προϊστάμενο της ιστορικής και μεγαλωνύμου Ενορίας της Αγίας Τριάδος Αγρινίου για την δημιουργία του Συσσιτίου, ευχαρίστησε τους Εφημερίους της Αγίας Τριάδος, τις διακόνισσες της αγάπης, όπως αποκάλεσε όλες τις κυρίες που θα διακονούν σε αυτό, λέγοντας ότι «στα πρόσωπά τους βλέπουμε εκείνες τις μυροφόρες γυναίκες που συμπαραστάθηκαν στον Χριστό. Έτσι και αυτές συμπαρίστανται στην εικόνα του Χριστού, που είναι ο αναγκεμένος, ο πληγωμένος, ο περιθωριοποιημένος άνθρωπος».
Ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον Δήμαρχο Αγρινίου για την παρουσία του και αναφέρθηκε στην στενή συνεργασία που υπάρχει με τις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου Αγρινίου, λέγοντας ότι «είμαστε όλοι μαζί, συνεργαζόμενοι μέσα σε ένα πνεύμα απολύτου εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης για να μην υπάρχει κανείς πεινασμένος, μόνος και εγκαταλειμμένος. Δεν έχουμε ένα μαγικό ραβδάκι για να λύσουμε όλα τα προβλήματα των ανθρώπων. Έχουμε όμως την υποχρέωση να εξασφαλίσουμε το ελάχιστο όριο αξιοπρέπειας που είναι ένα ζεστό πιάτο φαγητού για κάθε συνάνθρωπό μας».
Ολοκληρώνοντας, αναφέρθηκε στα υπόλοιπα έργα, που καταβάλλονται προσπάθειες να υλοποιηθούν στην Ενορία της Αγίας Τριάδος και είναι η εκ βάθρων ανακαίνιση του Ενοριακού Πνευματικού Κέντρου και η ανακαίνιση και μετατροπή του Φαφουτείου Πνευματικού Κέντρου σε σύγχρονο κτίριο που θα στεγάσει τις Διοικητικές Υπηρεσίες της Ιεράς Μητροπόλεως στην πόλη του Αγρινίου.